Logo bodegraafsnieuwsblad.nl


Foto: Janet de Vos

Veranderingen

  Column

Wie door het centrum van Bodegraven loopt kan het niet ontgaan: de middenstand heeft het moeilijk. Steeds minder winkels, steeds meer leegstand. We mogen blij zijn met de winkeliers die het vol houden en vooral met degenen die nog durven investeren in vernieuwing. Maar het worden er steeds minder.


Ook op andere terreinen verandert de wereld. Neem de journalistiek. Toen ik begon als leerling-journalist barstte het bij wijze van spreken nog van de regionale dagbladen. Titels als de Goudsche Courant, Dagblad van Rijn en Gouwe en Leidse Courant zijn inmiddels verdwenen. De landelijke dagbladen hebben hun oplages zien kelderen. Internet werkt verwoestend, maar biedt natuurlijk ook nieuwe kansen. We kopen meer dan ooit online, we bestellen thuis eten via een website, vakanties boek je aan de keukentafel. En nieuws lees je digitaal. In dat veranderende speelveld wordt naarstig gezocht naar nieuwe kansen, naar nieuwe mogelijkheden. Je moet wel, wil je overleven. Waar mijn bedrijf aanvankelijk bestond van het leveren van teksten aan uitgevers zijn we omgevormd tot een digitale dienstverlener. We bouwen websites en webshops, schrijven teksten, verzorgen video's en ander beeldmateriaal en zorgen dat die sites ook gevonden worden door de juiste personen. We hebben tegenwoordig specialisten in dienst voor Facebook en andere digitale kanalen. En de veranderingen gaan door. Onze opdrachtgevers zitten ook in Italië, in Duitsland, in Frankrijk: we verzorgen in ons taalgebied communicatie voor internationale spelers. Zo ontwikkelt de wereld zich.


In die wereld werken wij ook (nog) voor het Bodegraafs Nieuwsblad. We hanteren daarbij een oorspronkelijk journalistiek uitgangspunt: je moet wel luisteren naar wat wordt gezegd, maar je moet altijd vragen stellen. Niet alles wat wordt gezegd hoeft waar te zijn. Blijf kritisch; dat maakt het ook zo leuk om deze column te schrijven: gewoon zelf denken, je altijd afvragen: waarom?. Maar de journalistiek verandert verder. Uitgevers hebben het moeilijk, dat geldt ook voor de Persgroep. Er wordt gezocht naar manieren om de huis-aan-huisbladen overeind te houden. Er zijn steeds minder adverteerders, het is lastig. Persgroep bezuinigt daarom fors. Er is een nieuw redactieregime, waarbij nauw samengewerkt moet worden met lokale partijen. Er is nog nauwelijks ruimte voor eigen nieuwsgaring, columns worden gevuld door belanghebbenden. De krant dient grotendeels gemaakt te worden met persberichten en aangeleverde foto's. Geen kritische berichtgeving, dat stoot adverteerders maar tegen het hoofd. Geen eigen nieuwsgaring, want dat kost tijd en tijd is geld en roept misschien weerstand op bij adverteerders. De medewerkers krijgen nog rond de 16 euro per uur. Het criterium is dus niet of ze journalistiek zijn geschoold, ze moeten vooral goedkoop zijn. Tja, geen echte garantie voor kwaliteit. Jammer, maar het is zo het is, ik zie ook niet hoe het anders kan. Wellicht blijft in dit concept het huis-aan-huis blad nog een tijdje bestaan. Zullen we dat dan maar als winst beschouwen?

1 reactie
Meer berichten